De CAO voor Uitzendkrachten uitgelegd

Wie in Nederland arbeidskrachten ter beschikking stelt, valt vrijwel altijd onder de CAO voor Uitzendkrachten. Die CAO bepaalt niet alleen wat u de uitzendkracht moet betalen, maar ook hoe lang iemand flexibel kan worden ingezet, welke reserveringen u moet opbouwen en wanneer pensioenopbouw begint. Voor een uitzendbureau is de CAO dus geen juridisch randverschijnsel: het is de motor onder uw hele administratie.

ABU en NBBU: één tekst, twee verenigingen

Historisch bestonden er twee uitzend-CAO’s naast elkaar: die van de ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen) en die van de NBBU (Nederlandse Bond van Bemiddelings- en Uitzendondernemingen). Ze verschilden op belangrijke punten — het bekendste voorbeeld is dat de eerste fase bij de NBBU langer duurde dan bij de ABU.

Sinds 2023 hanteren ABU en NBBU één gezamenlijke CAO-tekst voor uitzendkrachten. De inhoudelijke regels zijn daarmee gelijkgetrokken. Wat níet gelijk is: het lidmaatschap, de controle en de contributie. U bent lid van de één of van de ander (of van geen van beide, en dan geldt de CAO alsnog vaak via algemeenverbindendverklaring). Uw keuze bepaalt bij wie u wordt gecontroleerd, niet welke loonregels gelden.

Wat de CAO in de kern regelt

• Het fasensysteem — hoe lang iemand flexibel mag worden ingezet voordat er meer zekerheid ontstaat (fase A, B en C).
• De inlenersbeloning — de uitzendkracht krijgt in beginsel hetzelfde loon en dezelfde toeslagen als iemand die rechtstreeks bij de inlener in dienst is.
• Reserveringen — vakantiegeld, vakantiedagen, feestdagen, kort verzuim en (afhankelijk van de regeling) een eindejaarsuitkering.
• Pensioen via StiPP — het bedrijfstakpensioenfonds voor personeelsdiensten, met een wachttijd en daarna een basis- en een plusregeling.
• Het uitzendbeding — de afspraak dat de uitzendovereenkomst eindigt als de opdracht eindigt. Dit mag alleen in de eerste fase.
• Aanvullende regels rond ziekte, scholing, huisvesting en arbeidsmigranten.

De vier onderdelen die uw administratie het zwaarst belasten

1. Fase-registratie per gewerkte week

Het fasensysteem telt in gewerkte weken, niet in kalenderweken. Een week waarin niet is gewerkt telt niet mee, en een onderbreking van voldoende lengte kan de teller terugzetten. Dat betekent dat u per medewerker een lopende telling moet bijhouden die reageert op de daadwerkelijk geregistreerde uren. Handmatig gaat dit vrijwel altijd een keer mis — en de fout komt pas aan het licht wanneer iemand ineens rechten blijkt te hebben opgebouwd die u niet had ingecalculeerd.

2. Inlenersbeloning per opdrachtgever

De inlenersbeloning is geen enkel getal maar een set elementen: het periodeloon in de schaal van de inlener, de van toepassing zijnde toeslagen, periodieken, ADV, kostenvergoedingen en een aantal uitkeringen. Werkt u voor vijf opdrachtgevers in drie sectoren, dan onderhoudt u effectief vijf beloningsregimes naast elkaar.

3. Reserveringen die meelopen met elke urenregel

Reserveringen bouwen per gewerkt uur op en worden later uitbetaald. Ze moeten zichtbaar zijn op de loonstrook, ze vormen een verplichting op uw balans, en bij uitbetaling gelden andere fiscale regels dan bij regulier loon. Wie reserveringen alleen op jaarbasis benadert, ziet zijn liquiditeitsbeeld structureel te rooskleurig.

4. StiPP-pensioen met wachttijd

Pensioenopbouw begint niet op dag één, maar na een wachttijd. Daarna volgt de basisregeling, en na verloop van tijd de plusregeling met een andere premieverdeling. De overgangsmomenten hangen samen met dezelfde wekentelling als het fasensysteem — reden te meer om die telling geautomatiseerd en controleerbaar te houden.

Veelgemaakte fouten

• De fasetelling op kalenderweken baseren in plaats van op gewerkte weken.
• Een onderbreking wel administratief verwerken maar de fasetelling niet corrigeren.
• De inlenersbeloning beperken tot het uurloon en de toeslagen vergeten.
• Reserveringen als “kosten later” behandelen in plaats van als verplichting nu.
• Aannemen dat een oud NBBU-scenario nog geldt terwijl de tekst inmiddels is geharmoniseerd.